Jak zrobić zdjęcie z rozmytym tłem?

Jak zrobić zdjęcie z rozmytym tłem?
Rozmyte tło pomaga wyeksponować fotografowany obiekt. Sprawdź, jak uzyskać ten efekt aparatem lub smartfonem i zachować ostrość najważniejszych detali.

Dlaczego tło na zdjęciu staje się rozmyte?

Rozmyte tło powstaje, gdy głębia ostrości jest mała, czyli ostrość obejmuje wąski zakres odległości. Fotografowany obiekt może być wyraźny, podczas gdy elementy znajdujące się przed nim lub za nim wyglądają nieostro. Taki efekt pomaga oddzielić osobę, produkt albo detal od otoczenia i skierować na niego uwagę odbiorcy.

Warto odróżnić rozmycie od bokeh. Rozmycie opisuje nieostrość elementów poza płaszczyzną ostrości, natomiast bokeh to estetyczny wygląd nieostrych punktów światła. Drobne lampki lub światło przebijające przez liście mogą zamienić się w miękkie krążki, a jednolita ściana po prostu stanie się gładką plamą. Kształt i płynność świetlnych plam zależą między innymi od konstrukcji obiektywu i kształtu jego przysłony.

Na siłę rozmycia wpływają przede wszystkim cztery czynniki: przysłona, ogniskowa, odległość aparatu od obiektu oraz odległość obiektu od tła. Można nimi sterować niezależnie od siebie, choć ich połączenie daje największą kontrolę nad wyglądem kadru.

Jak ustawić aparat, aby uzyskać rozmyte tło?

Najprościej skorzystać z aparatu z regulowaną przysłoną i wybrać tryb priorytetu przysłony, oznaczony jako A lub Av. Ustaw możliwie małą liczbę f, na przykład f/1,8 albo f/2,8. Oznacza ona szeroko otwarty otwór przysłony i zwykle płytszą głębię ostrości. Większa wartość, taka jak f/8, obejmuje ostrością większy zakres sceny.

Wartości f/1,4, f/5,6 często wykorzystuje się, gdy zależy nam na płytszej głębi ostrości. Zakres f/8, f/22 sprzyja natomiast zachowaniu ostrości na większej części kadru. To nie są sztywne reguły, ponieważ efekt zależy również od ogniskowej, odległości i wielkości matrycy.

Przeczytaj też: Jak dobrać włosy do kształtu twarzy by podkreślić naturalne proporcje?

Przysłona wpływa także na ilość światła wpadającego do aparatu. W słabym oświetleniu szerokie otwarcie może pomóc utrzymać krótki czas migawki, ale jednocześnie zmniejsza zakres ostrości. Po ustawieniu przysłony sprawdź więc czas naświetlania. Jeśli jest zbyt długi, zdjęcie może wyjść poruszone. Pomóc może jaśniejsze otoczenie, stabilniejsze podparcie aparatu lub podniesienie czułości ISO.

Przy portrecie ustaw ostrość na najbliższym oku. Przykładowym punktem wyjścia jest f/2, f/2,8, ogniskowa portretowa i osoba odsunięta od tła. Zrób zdjęcie próbne, a następnie powiększ podgląd. Przy bardzo otwartej przysłonie płaszczyzna ostrości może być tak wąska, że nos będzie ostry, a oczy już nie. Jeśli tak się stanie, przymknij przysłonę lub nieznacznie cofnij aparat.

Jak wykorzystać odległość i ogniskową?

Nie potrzebujesz bardzo jasnego obiektywu, by zwiększyć rozmycie tła. Zbliż aparat do fotografowanego obiektu i odsuń sam obiekt od tła. Te zmiany często przynoszą widoczny efekt bez wymiany sprzętu. W praktyce poproś portretowaną osobę, aby stanęła kilka kroków przed ścianą lub roślinnością, zamiast tuż przy nich.

Polecamy również: Jak wykorzystać wizualne elementy do tworzenia inspirujących przestrzeni mieszkaniowych

Przykładowo portret osoby na tle drzew będzie mocniej odseparowany, jeśli fotograf podejdzie bliżej, osoba odejdzie od drzew albo użyjesz dłuższej ogniskowej. Odległości warto rozpatrywać łącznie: ich wpływ zależy od całego układu aparatu, obiektu i tła.

Dłuższa ogniskowa, na przykład teleobiektyw lub zoom ustawiony na dłuższy zakres, ułatwia uzyskanie ciaśniejszego kadru i wyizolowanie portretu. W fotografii portretowej często sprawdza się zakres około 85-135 mm, ale wybór zależy od dostępnego miejsca i zamierzonego ujęcia. Dłuższa ogniskowa wymaga zwykle większego dystansu między fotografem a osobą. Szeroki kąt lepiej pokazuje otoczenie i często utrzymuje większy zakres sceny w ostrości. Zmienia też perspektywę, dlatego ogniskowej nie należy oceniać wyłącznie po stopniu rozmycia.

Polecamy również: Jak zaprojektować skuteczne logo dla firmy: Kompletny przewodnik projektowy

Jak zrobić rozmyte tło smartfonem?

W smartfonie wybierz tryb Portret, stuknij fotografowany obiekt, aby ustawić ostrość, i zadbaj o wyraźną przerwę między nim a tłem. Telefon symuluje rozmycie programowo, rozpoznając obiekt i oddzielając go od otoczenia. To alternatywa dla optycznego rozmycia, które powstaje dzięki właściwościom obiektywu.

Programowy efekt zależy od tego, jak dobrze telefon rozpozna kontury. Włosy, okulary, przezroczyste elementy i drobne przedmioty mogą zostać nieprawidłowo oddzielone od tła, przez co ich krawędzie wyglądają nienaturalnie. Obejrzyj zdjęcie w powiększeniu, szczególnie wokół głowy i ramion. Jeśli aplikacja pozwala zmienić intensywność rozmycia po wykonaniu zdjęcia, traktuj tę regulację jako edycję efektu, a nie zmianę optycznych właściwości ujęcia.

Jeśli telefon nie ma trybu portretowego, spróbuj podejść bliżej do obiektu i odsunąć go od tła. Możesz też użyć przybliżenia optycznego, jeśli urządzenie je oferuje. Unikaj cyfrowego zoomu, gdy zależy ci na jakości, ponieważ może obniżyć szczegółowość obrazu. W razie potrzeby lepiej wykadrować zdjęcie później.

Przeczytaj też: Jak zarządzać zespołem kreatywnym w branży wizualnej z uwzględnieniem organizacji i finansów

Jak zachować ostrość i dopracować efekt?

Rozmycie tła nie zastępuje poprawnego ustawienia ostrości. Przy płytkiej głębi ostrości nawet niewielki ruch fotografa lub fotografowanej osoby może sprawić, że najważniejszy fragment będzie nieostry. W portrecie priorytetem jest oko, a przy produkcie ta część, która najlepiej pokazuje jego cechę lub detal.

Jeśli fotografujesz grupę osób albo poruszający się obiekt, wybierz nieco większą liczbę f niż przy statycznym portrecie. Zwiększysz w ten sposób szansę, że twarze lub istotna część obiektu znajdą się w zakresie ostrości. Zrób kilka ujęć i sprawdź powiększony podgląd, zamiast oceniać ostrość wyłącznie na małym ekranie.

Podczas ćwiczeń zapisuj cztery parametry: liczbę f, ogniskową w milimetrach, odległość aparatu od obiektu i odległość obiektu od tła. Zmieniaj po jednym czynniku naraz. Dzięki temu łatwiej rozpoznasz, co odpowiada za uzyskany efekt, i powtórzysz ustawienia w podobnej scenie. Pamiętaj jednak, że identyczne wartości nie gwarantują takiego samego rezultatu w każdym aparacie i obiektywie.

Najbardziej naturalnie wygląda zwykle zdjęcie, na którym tło wspiera temat, ale go nie konkuruje z nim o uwagę. Zacznij od ustawienia ostrości na ważnym detalu, a potem dobierz przysłonę, odległości i ogniskową do kadru. Jeśli rozmycie utrudnia odczytanie sceny albo odbiera ostrość oczom, zmniejsz jego intensywność. Kontrolowany efekt powinien porządkować obraz, a nie zastępować przemyślaną kompozycję.

Bibliografia

  • https://www.canva.com/learn/beginners-guide-understanding-power-depth-field-photography/
  • https://www.tamron.com/global/consumer/sp/impression/detail/article-what-is-depth-of-field.html
  • https://www.tamron.eu/pl-PL/newsroom/blog/optymalna-glebia-ostrosci-wskazowki-dotyczace-imponujacych-zdjec
  • https://www.canon.co.uk/pro/infobank/depth-of-field/
  • https://www.adobe.com/au/creativecloud/photography/discover/shallow-depth-of-field.html